De saaiheid der dingen

Waarom moet iets saai zijn? Waarom is het interieur van de Library op de UvT (blijkbaar mijn favoriete plek om blogjes op hyves te schrijven, en ja dat is nuttig, heeft niets met soggen te maken) zo saai en grijs? Is dat zodat je je kunt concentreren? Of omdat het goedkoop was destijds? Ik ben trouwens benieuwd wat er na de verbouwing van het grijze interieur overblijft. Waarschijnlijk een misselijkmakende explosie van kleuren, lijnen en vlekken, zoals bijvoorbeeld ook in stadsbussen te zien is?

Maar waarom? Ik weet het niet? Waarom mag iets geen kleur hebben, uitgesproken zijn (en oke, dus niet zo misselijkmakend als de stadsbussen).

Waarom moeten de papers die je leest zo dodelijk saai zijn dat je aan het eind al vergeten bent welkeprofound contribution er aan de literatuur werd gemaakt. Waarom mogen professors, en mensen die hun leven geven aan de wetenschap niet keihard opvallen, om zo een breder publiek te bereiken dan nerds. Zodat er wellicht iets gebeurt met hun werk? Het ligt denk ik allemaal aan 1 ding:

voorzichtigheid

Een zeer bekende professor in mijn vakgebiedsdomeintje blokletterde zijn stevige conclusie in de lelijke copy van een paper die ik downloadde (houd je vast): “Het is belangrijk veel ideeen te genereren”. Wow!, lekker belangrijk. Een conclusie waar je niet tegen kunt zijn lijkt me. Net als de conclusie van een bekende marketingprof. dat winkels op zaterdag vaak meer omzet halen dan op dinsdag.

Laat profs zich concentreren op nuttig onderzoek voor de praktijk, en laat ze meer onderzoek doen wat elkaar aanvult. Zo kunnen ze heftigere conclusies trekken, ipv allemaal apart voorzichtig een eigen gebiedje of modelletje te claimen.

Een grappige column van Luuk Koelman over een bekende Tilburgse prof., zegt eigenlijk hetzelfde.

Branchmarking: Conventies doorbreken met sociale media (First Direct)

Branchmarking is kijken en vooral ook analyseren wat je uit andere branches kunt gebruiken om zelf onderscheidend en slimmer te worden. Het principe van branchmarking is gebaseerd op de kracht van benchmarking. Alleen zonder de nauwe focus. Waar benchmarking zich focust op je directe concurrentie, focust branchmarking zich op sterke innovatieve concepten waar ook ter wereld. Ik deel (op onregelmatige basis)  sterke ‘branchmarks’ met jullie, geschikt voor doorvertaling van diverse (marketing)vragen. Vandaag: de Britse bank First Direct.

Lees verder op MarketingFacts

ECCI XI: Is Edward De Bono nog steeds de creativiteitsguru?

Keynote Speaker op ECCI XI, Edward de Bono, is dé creativiteitsguru van de 20ste eeuw, en wij waren onder meer benieuwd of hij zijn zeer bekende technieken als: ´random word´ en ´de zes hoeden´ heeft aangepast aan de 21ste eeuw.

De uiteenzetting van de Bono werd een samenvatting van één van zijn boeken, met om de zoveel minuten een workshopmoment waarin we opgedragen werden om zelf over bepaalde stellingen of opdrachten na te denken. Het feit dat hij zich voor het podium zet en achter een overheadprojector met blanco slides en wat stiften, geeft het gevoel terug op de schoolbanken te zitten. Maar hoewel deze manier van presenteren zo verouderd is, verschilt het zo sterk van al hetgeen we vandaag de dag zien, en dat maakt het weer interessant! Of zoals een Ecci-blogger het omschrijft:

´Drawing while you speak gives the audience the feeling that the speaker is sitting next to you. And working with an overhead projector, maybe with a glass of wine and some Jazz music, gives a very cosy and warm feeling.´

Dezelfde presentatie als in 1996
De Bono blijft een fenomeen. Hij gaat snel door zijn presentatie, maar het feit dat hij bijna dezelfde presentatie hield op ECCI ´96 (!) speelt daar zeker in mee. Ditzelfde geldt voor zijn theorieën, die opvallend, goed doordacht en onderbouwd zijn, maar in hoofdlijnen niet fundamenteel veranderd zijn de afgelopen 10 à 20 jaar.

Enkel spijtig dus dat hij geen moeite genomen heeft om zijn technieken te verduidelijken aan de hand van recentere voorbeelden van een succesvolle toepassing. Een gemiste kans voor een klein gespecialiseerd publiek van mensen die allemaal minstens één van zijn boeken gelezen heeft…

De Bono’s theorien zijn naar onze mening, ondanks wat slijtage, nog steeds zeer boeiend en de moeite van het verkennen waard. Dus indien je interesse hebt in het onderwerp, lees dan zijn boeken, want in een presentatie zul je niet onmiddelijk meer krijgen.

Deze blog werd geschreven samen met Ben Joossen van Mouseover.be en werd eerder gepubliceerd opMarketingfacts.