Mag ik je alsjeblieft mijn geld geven: Credit Cards

Stel, ik wil je. Eindelijk! Je bent namelijk stoer, bijdehand en hebt status voor mij. Alleen, je moet goedkoop en makkelijk zijn, dat is mijn smaak nu eenmaal. Maar, ik vind het prima om maandelijks wat moeite voor je te doen, je te bekijken (online, dat dan weer wel) en ik wil je betalen (denk aan €15 tot €30 euro per maand, ik zei al dat ik goedkoop zocht). En hoewel ik je geen eeuwige trouw beloof, kun je uit ervaring weten dat ik je dus niet meteen na ons afgesproken jaar zal verlaten, als je doet wat ik wil. Totdat ik opnieuw wordt betoverd door een andere minnares met nieuwe gouden beloftes en verleidingen. Waarom, waarom wil je me dan niet? Waarom moet ik zoveel moeite doen, zolang zoeken om je te vinden? En ik wilde je nog betalen. Snik…

Bovenstaand stukje gaat (natuurlijk) over de aankoop van een credit card, over de online zoektocht van een gemakzuchtige luie (en dus eigentijdse?) consument. Aan wie mag ik mijn geld geven?

Lees verder op MarketingFacts