Sydney and Bondi

Sydney
Where to begin? De 15 uur durende vlucht was prima. Ik heb veel geslapen, Qantas heeft een geweldig inflight entertainmentsysteem, er zat een leuke gast naast me, lid van het aussi olympic team voor hardlopen, die terugkwam van een wedstrijd in Mexico. Ik hoefde me dus niet te vervelen. Ik vloog weg van SF 17 mei savonds, en kwam acht tijdzones later rond 7 uur sochtends aan in Sydney, op 19 mei. Als je van de states naar Australie vliegt passeer je de dagtijdgrens, en verlies je dus een dag. 18 mei 2010 heb ik dus nooit meegemaakt, hoop dat jullie me niet gebeld hebben die dag. Goed, 12.000 km verder (een van de langste directe vluchten die er zijn) was ik dus in Sydney.

Daar zag ik Nicole weer. Tot begin 2009 mijn collega bij Six Fingers, maar nuis ze vorig jaar geëmigreerd samen met haar vriend Bert naar Australie. De volgende dagen kwam ik er achter waarom.

Ik vind hostels prima, en vond het prima om anderhalve week zelfs geen enkele persoonlijke ruimte te hebben, maar op het middelpunt van mijn reis (het gaat supersnel) vond ik het erg relext om vijf dagen in een soort (gratis) luxe hotel te verblijven, het appartement van Nicole en Bert is een supernetjes groot ‘townhouse’, voorzien van gemakken als warm water, wc papier en zelfs mijn eigen kamer en badkamer.

De eerste dag heb ik het centrum van Sydney bekeken. Een relatief klein schoon en netjes centrum, aan het water, met mooie havens, palmbomen en wat wolkenkrabbers. Ik ben daar naar het maritieme museum geweest, waar ze over de geschiedenis van de Australische marine vertelden. Grappig, het is namelijk een hele kleine marine, en australië is als zelfstandig land natuurlijk nooit echt in oorlog geweest. Toch hebben ze net als elk land hun trots, daarom hadden ze grote verhalen over hoe een minikruizer van hen in 1917 een Duitse mijneveger uit het water blies. Ze hebben er zelfs een hele lijn schepen naar vernoemd, naar deze gewelidge overwinning. We zijn die avond uiteten geweest, wat echt superlekker was, een soort fusionkeuken. Australië schijnt bekend te staan om goed eten, ondanks dat het een Engels land is. Ze hebben natuurlijk vele culturen, die allemaal hun eetgewoontes meebrengen.

De dag erna heb ik uitgeslapen, en ben ik via de haven met de veerboot naar Manly beach geweest. Ik heb daar een fiets gehuurd en ben via een supermooi nationaal park naar het strand gereden. Australië heeft een heel andere natuur, met vreemde beesten en planten. Daarna naar het vermaarde surfstrand. Het was een mooi strand, maar omdat het een week nadat ik weg was winter werd (jaja, in juni) waren er niet veel surfers. Die avond zijn we uit eten geweest (ja mam, alweer;-)) bij een japanner. In Nederland is dat vrij duur en exclusief, hier is het prima te betalen. Japans is heel vreemd maar ook heel lekker en gezond eten. Leuk om daar met drie Nederlanders midden in Sydney te eten, en te praten over Typisch Nederlandse dingen.

De volgende dag natuurlijk naar het opera house. Inderdaad een supermooi gebouw, waar ik binnen een rondleidng heb gehad. Daarna naar de Sydney tower, een soort euromast, de stad bekeken. Als laatste uiteten en uit met Nicole. Senaten Thais bij een klein restaurantje. Net zoals bij veel kleine zaken mocht je daar je eigen drank meenemen. Drankvergunningen zijn daar superduur, vandaar dat ze liever hebben dat je zels je drank meeneemt. Zij geven de glazen wel. We zijn daarna met een oud collega van Nicole naar een aantal clubs geweest. Stoere discotheken hebben ze daar! Qua dat heeft Sydney goede parties, en het was supergezellig. Met het immer uitstekende openbaar vervoer rond drie uur naar huis gegaan. Leuk detail, de stempel van een discotheek: disgrace. Verder in Sydney nog naar de hunter valley geweest, het bekendste wijngebied. Leuk om te vergelijken met andere gebieden. De hunter valley is erg mooi en heet. Daarom planten ze er vooral veel zoete witte druiven. Verder hebben ze lekkere rode Shiraz. Waar ze in Australie en de andere nieuwe wijnlanden geen suiker mogen toevoegen, mogen ze wel weer wijn van andere boeren kopen en in hun wijn mengen. Ze mengen zelfs wijn vN andere jaartallen!
Het enige jammere was de groep. Waar Bert en Nicole die de vorige keer gingen de oudste waren, had ik een groep gepensioneerden. En een stille jappanner, die niets lekker vond. Wel een mooie dag gehad.

Als laatste activiteit natuurlijk naar Bondi Beach geweest, het bekendste surfstrand van Australie, waar Nicole vlak bij woont. Erg mooi strand, met veel surfers.

Toen zat mijn tijd in Sydney er al weer op, erg leuk om Nicole eindelijk weer eens te zien, en gezien de verhalen smaakt de outback van Australie naar meer. De stad zelf vond ik erg mooi, maar het had iets van Zwitserland. Ook mooi, vriendelijke mensen, maar het mist een vibe die er in SF, Miami en New York zeker wel is. Het kan ook komen omdat er minder diversiteit in de activiteiten is die ik onderneem. In Florida ging ik en uit, en zag ik cultuur, natuur, vreemde mensen, strand, shopping, eetcultuur en allemaal dingen die ik nog nooit had gezien, waardoor dat op een of ander manier heel speciaal was. Aan de andere kant is Sydney natuurlijk ook een natuurlijk rustpunt en een lange stopover, wat andere dingen met zich meebrengt.

Trouwens als laatste, mijn volgende post komt uit Singapore, ik heb mijn reis naar Thailand omgeboekt, nadat BuZa een niveau 6 waarschuwing voor Thailand afgaf. De enige landen in de wereld die dat ook hebben zijn Somalie, afganistan en misschien Irak. Natuurlijk geven die laffe roodshirts zich net over nadat ik heb omgeboekt maargoed. Ik had al gezien dat Maleisie en wellicht Indonesie en Cambodia ook heel veel dingen hebben die ik leuk vind, en qua duiken zelfs veel meer dan Thailand.

Be Sociable, Share!
This entry was posted in Reis(blog) and tagged , . Bookmark the permalink.

One Response to Sydney and Bondi

  1. Betty says:

    Hoi Tobias,
    Erg leuk om te lezen wat je steeds meemaakt. Ik krijg zo wel extra veel zin om ook weer te gaan reizen! Jammer dat we, toen je bij Nicole was, niet hebben kunnen skypen.
    Veel plezier nog in Singapore! Voor je het weet ben je weer terug…
    Gr, Betty