Bangkok en de eilandjes deel 2

De probleemloze rit bracht me naar een adembenemd paradijseiland. Mijn overdose aan mooie stranden werd verder op de proef gesteld. Stel je een met bos en palmbomen bedekt eiland voor (compleet met lief haventje en lachende Thai), liggend in azuurblauw zeewater. Mooi eilandje. Een ‘taxidriver’ wist mij en mijn zware rugzak op zijn miniscule brommertje veilig naar Powerbeach resort te brengen. De vijf zeer enthousaiste recetionisten waren op me aan het wachten, en brachten me naar mijn luxe hutje. Powerbeach zou een backpackers resort zijn, maar het bleek anders. Powerbeach heeft iets van 200 bungalows, drie pools en verschillende andere voorzieningen, plus drie bars en twee restaurants. Jammer alleen dat ik werkelijk de enige gast was. Echt waar, alles was totaal verlaten, behalve de 30 man staff en ik in mijn hutje. Ik ging dan ook meteen naar Haad Rin, het grootste stadje van het eiland. Daar kocht ik eerst boeken in een hip cafetje en at ik, waarna ik naar Full Moon beach ging. Dit is een klein strand, waar elke volle maan 30000 festgangers bijeen komen voor een van de meeste wilde en bekendste feesten van Azie. De full moon party was pas als ik weer terug was, maar er is een soort run off feest twee weken daarvoor, black moon party. Ik kwam drie Oostenrijkse vrouwen tegen, met wie ik daar ben opgetrokken. Die verbleven in een drukker resort, waar dag voor black moon een grote pool party werd georganiseerd waarvoor ze me uitnodigden. Het was een heerlijk feest. Je kocht buckets SamSoung (een liter cheape Thaise whiskey) praatte met superleuke mensen en keek toe hoe dronken Engelsen hun vriendin of andere toevallige voorbijgangers hardhandig in de pool smeten. In de pool waren barkrukken, en toen die bezet bleken ontdekte we dat de buckets zelf ook dreven. Handig! De taxidriver bracht een vrolijke dronkenlap naar huis die zich angstig vastklampte aan de railing in de achterkant van een pickup truck die nacht voor een Thais fortuin (8 euro).

Read more

Bangkok en de eilandjes deel 1

Via een prima vlucht met Malysia Airways (geen budgetairliner) kwam ik aan op Bangkok IA. Dit was even wennen. waar Malay minder toeristen gewend zijn en dus opener en minder op je geld uitzijn denken Thai daar heel anders over. Thai zijn een apart volkje en lijken wat meer op elkaar, wellicht omdat dat Thailand (Siam) nooit een westerse kolonie is geweest. Het is daarom moeilijk de good guys van de bad guys te onderscheiden. Al op het airport probeerde de Travelex geldwisselaar ‘per ongeluk’ 20 euro te weinig terug te geven. Ook liepen er talloze knappe Thaise vrouwen rond die allerhande diensten aanboden. Poeslief liepen deze dievegges rond in hun strakke mantelpakjes, klaar om je voor 4 euro op te lichten. De tuktukbestuurders zijn echt het allerergste. Ze achtervolgen je, zelfs achteruitrijdend, schreeuwen naar je en blokkeren zelfs de weg. Elke vorm van contact (zelfs hard NO schreeuwen) is een aanmoediging om het nog eens te proberen. Daarnaast heb je 10bath tuktuks (25 cent) die je niet naar je bestemming brengen, maar naar een juwelenshop of kleermaker. Vrij vermoeiend. De eerste dag liep ik dan ook verscholen achter een zonnebril en bed, en zei niets tegen mensen op straat.

Read more

Maleisie deel 2

Slechts vier uur in de bus zou prima zijn. Helaas zag ik ook hier de chaffeur op zijn banden kloppen. Na een uur stonden we weer langs de weg en moest hij zijn band vervangen. Er kwam een bus langs van een concurrent met 1 vrije plaats. De Malay stonden er allemaal op dat ik die zou nemen. Ik heb niet lang geprotesteerd en had dus maar 1 uur vertraging. De malay moesten nog drie uur langer wachten.

Read more