Bangkok en de eilandjes deel 2

De probleemloze rit bracht me naar een adembenemd paradijseiland. Mijn overdose aan mooie stranden werd verder op de proef gesteld. Stel je een met bos en palmbomen bedekt eiland voor (compleet met lief haventje en lachende Thai), liggend in azuurblauw zeewater. Mooi eilandje. Een ‘taxidriver’ wist mij en mijn zware rugzak op zijn miniscule brommertje veilig naar Powerbeach resort te brengen. De vijf zeer enthousaiste recetionisten waren op me aan het wachten, en brachten me naar mijn luxe hutje. Powerbeach zou een backpackers resort zijn, maar het bleek anders. Powerbeach heeft iets van 200 bungalows, drie pools en verschillende andere voorzieningen, plus drie bars en twee restaurants. Jammer alleen dat ik werkelijk de enige gast was. Echt waar, alles was totaal verlaten, behalve de 30 man staff en ik in mijn hutje. Ik ging dan ook meteen naar Haad Rin, het grootste stadje van het eiland. Daar kocht ik eerst boeken in een hip cafetje en at ik, waarna ik naar Full Moon beach ging. Dit is een klein strand, waar elke volle maan 30000 festgangers bijeen komen voor een van de meeste wilde en bekendste feesten van Azie. De full moon party was pas als ik weer terug was, maar er is een soort run off feest twee weken daarvoor, black moon party. Ik kwam drie Oostenrijkse vrouwen tegen, met wie ik daar ben opgetrokken. Die verbleven in een drukker resort, waar dag voor black moon een grote pool party werd georganiseerd waarvoor ze me uitnodigden. Het was een heerlijk feest. Je kocht buckets SamSoung (een liter cheape Thaise whiskey) praatte met superleuke mensen en keek toe hoe dronken Engelsen hun vriendin of andere toevallige voorbijgangers hardhandig in de pool smeten. In de pool waren barkrukken, en toen die bezet bleken ontdekte we dat de buckets zelf ook dreven. Handig! De taxidriver bracht een vrolijke dronkenlap naar huis die zich angstig vastklampte aan de railing in de achterkant van een pickup truck die nacht voor een Thais fortuin (8 euro).

De volgende dag ontbijt gehad op Power Beach. Dit ging gepaard met een overkill aan service. Twee mensen die tegen me praatten, een andere voor het menu, welke muziek ik wilde, iemand die zich kwam voorstellen, zelfs voor het wisselgeld was er een aparte Thai. Heerlijk vonden ze het dat ze een gast hadden! Ook heb ik hier de Thaise humor ontdekt, die erg veel op die van Dirk lijkt. Ze houden van pracktische humor, graag gepaard met enige vorm van leedvermaak, zonder echt hard te zijn.. Zo heb je ‘drunken toerist push’ wat ik zelf meemaakte in Bangkok. In Power Beach kwam er een random iemand van het personeel naar me toe, wees op me en riep ‘you are only guest, only guest!!’ hahaha. Dan staan er altijd groepen Thai vijf minuten te lachen. Vermakelijk.

Verder aan mijn tan gewerkt en naar de Oostenrijkers gegaan, met wie ik naar de Black moon party ging. Dit is een feest op het strand. Het is totaal donker zodat je alleen allerhande fluoriscerende attributen kon zien. Ook de mensen zaten onder de lichtgevende verf (ik had een molentje en een tulp, en nog wist een Amerikaan daaruit af te leiden dat ik een Duitser was). Het was een mooi feest, met blije mensen, tot diep in de nacht.