Boekrecensie: Linchpin (Seth Godin)

Seth Godin’s boek Linchpin kwam begin 2010 al uit in het Engels en in april als ‘Onmisbaar’ ook in het Nederlands. Ondanks dat we geen oude (paarse) koeien uit de sloot willen halen verdient het boek toch aandacht.

MarketingFacts deelde bijvoorbeeld 25 boekjes uit, er vonden reeds 750 ‘linchpin-meetups’ plaats en het boek is een flinke bestseller. Vreemd, want hoewel Linchpin een vermakelijk betoog is tegen middelmatigheid, valt het verhaal ten prooi aan typische Godinismen en is het daardoor nauwelijks lezenswaardig.

Jij, de koper van dit boek, bent een genie. Een artiest zelfs. Buiten jouw schuld echter werken krachten als het schoolsysteem en de maatschappij samen om jou klein te houden. Door het worden van een linchpin kun jij hieraan ontsnappen. Zonder ontslag te nemen, door het opvolgen van een aantal simpele regels. Dit alles is de typisch Amerikaanse belofte die Godin je doet.

Weg met de middelmaat!
Na deze boude uitspraken (ik zeg overigens niet dat jij geen genie of artiest bent, ik zeg slechts dat ik dat niet weet) komt bij Godin altijd de analyse. Een ijzersterke analyse waar niemand tegen kan zijn. Kort gezegd ruilden we sinds de industriële revolutie creativiteit en eigen mening in voor stabiliteit en zekerheid. We werden cogs, radertjes in een grotere machine. Belangrijk was niet op te vallen en een ‘goed’ middelmatig product te maken. Nu niet meer, o.a. door social media is het juist belangrijk om op te vallen. Alleen goed is niet meer goed genoeg. Dit geldt voor producten (overtuigend beschreven in zijn boek Purple Cow die we eerder recenseerden) maar ook voor mensen, de linchpins of borgpennen.

Hierna beschrijft Godin een aantal kenmerken van de Linchpin. Bijvoorbeeld emotional labour, waarbij bijvoorbeeld een serveerster oprecht contact met haar klanten heeft en extra service verleent. Of het zijn van een artist, zonder map iets nieuws en unieks durven creëren.

Afmatten
Helaas is het moeilijk door het boek heenkomen zonder goede map. Het ontbreken van een duidelijke indeling in hoofdsteken en onderwerpen, het excessief gebruik van praktijkvoorbeelden (Godin gebruikt er minstens 50), het zeer vaak herhalen van stellingen en gedachten en het gebruiken van tientallen coined words (Shenpa is een Tibetaans woord voor scratching the itch) maken het doorlezen van de ‘hoofdstukken’ daarna vrij afmattend. Uiteindelijk kregen we een gevoel dat bij meer boeken van Godin beklijft. Mooi voorspel. Helemaal eens met de centrale gedachte! Dit moet ik ook gaan doen! Maar hoe dan?

Conclusie
De twee krachtigste elementen van Linchpin kun je beter ergens anders halen. Voor de analyse waarom gemiddeld goed niet goed genoeg is, overtuigend gebracht en gegrond in culturele/historische context, kun je beter terecht bij Purple Cow of Meatball Sundae (meer toegespitst op social media en internet). Deze staat daar meer uitgebreid en een stuk duidelijker beschreven. Voor concrete tips en visies voor het verbeteren van je eigen efficiëntie bestaat een pletoria aan boeken die meer praktisch en direct toepasbaar voor jezelf zijn. Denk bijvoorbeeld aan onze eigen Guru Ben Tiggelaar of het geijkte maar krachtige 7 habits.

Linchpin is helaas een krachtig idee dat nooit tot volle wasdom komt. Om zelf ook een mooi woord te coinen: teveel Godinismen in Linchpin.